ประเพณีภาคเหนือ คนเมือง

ประเพณีภาคเหนือเกิดจากการผสมผสาน การดำเนินชีวิตของชาวล้านนา และศาลนาพุทธจะนับถือผี ส่งผลทำให้เอกลักษณ์แตกต่างกันไป ชาวไทยทางภาคเหนือมีภาษาพูดที่นุ่มนวลไพเราะ ซึ่งมีภาษาที่เรียกว่า คำเมือง โดยสำเนียงจะแตกต่างกันออกไปในแต่ละพื้นที่ การแต่งก่ายก็จะแตกต่างกันออกไปตามเชื้อชาติของกลุ่ม คนเมือง และจะมีประเพณีแตกต่างกันไป เช่น

ประเพณีในรอบปีของภาคเหนือ

ประเพณีสงกานต์ โดยวันที่ 13 เมษายน จะเป็นวันสิ้นสุดปี วันนี้ต้องเก็บกวดบ้าน และวัดให้สะอาด

คนเมือง

ประเพณีแห่นางแมว ชาวบ้านจะทำวิธีขอฝน ในช่วงเดือนพฤษภาคมถึงเดือนสิงหาคม โดยมีความเชื่อกันว่าถ้าทำเช่นนี้ฝนจะตก

ประเพณีปอยน้อยหรือบวชลูกแก้ว จะจัดขึ้นภายในเดือน กุมภาพันธ์ถึงเดือนเมษายน จะมีงานบวชและผู้บวชจะแต่งตัวสวยงาม

คนเมือง

ประเพณีปอยหลวง งานทำบุญปอยหลวงจะมีญาติพี่น้องที่อยู่ห่างไกลกันได้มีโอกาศมาทำบุญร่วมกัน ช่วงเวลาจัดจะจัดในช่วงเดือนกุมภาพันธ์ถึงเดือนพฤษภาคมของทุกปี ระยะเวลาในการจัด 3-7 วัน

คนเมือง

ประเพณียี่เป็งหรือวันลอยกระทง โดยจะมีการจุดประทีบ

คนเมือง

ประเพณีลอยโคม เป็นการปล่อยเคราะห์ปล่อยโศก และเรื่องร้ายๆ ต่างๆออกไปจากชีวิต

คนเมือง

ประเพณีตานตุงหรือธง เป็นการถวายการทำบุญให้ผู้ล่วงลับไปแล้ว หรือถวายให้เป็นปัจจัยให้ตนเองไปในชาติหน้า

คนเมือง

ประเพณีก๋วยสลากทำบุญเพื่อรับพรจากพระและอุทิศส่วนกุศลให้ผู้ล่วงลับไปแล้วและเป็นการแสดงออกของคนในชุมชน

คนเมือง

ประเพณีทานหลัวผิงไฟคือประเพณีถวายฝืนแก่พระในช่วงฤดูหนาว

คนเมือง

จะเห็นได้ว่าภาคเหนือประกอบด้วยคนหลายชาติพันธ์จึงทำให้มีภาษา คนเมือง ที่แตกต่างกัน สิ่งที่คล้ายกันคือการเคารพผู้ที่ล่วงลับไปแล้ว จึงเกิดขนบธรรมเนียม ประเพณีที่นับถือสืบทอดกันมายาวนาน เช่นทุกวันนี้

ขอบคุณรูปภาพที่มาจาก : https://sites.google.com/site/praphenithiy8862/pra-phe